آن روز...
که گامهایت را برداشتی
از خانه
کودکی
بیش نبودی در انتظاری رود خانه
خطر رأ به جان خریدی
به امیدی فردای بهتر
از مرز که گذشتی
گردههایت را
با ضربان لگد نوازش کردند
با بوتهای عسکری
تن تو...
سوراخ سوراخ گردید
از بس که تورا گزیدند
مانند مار
چی نیشها را که به جان نه خریدی
نهٔ یار و نهٔ دیاری
و نهٔ غاری که حتا خانهٔام باشد
این است عذاب من
روزها و شبهای بلند و طولانی
شبهای تنهائ.
باز هم بهار آمد سبزهٔ و زار آمد
از آن چمن که دورم بوی خمار آمد
در شوق آن گلستان عاشق در بیابان
کالایی نو به تن کن مستی و عیش آمد
در بین قلعهها ئ سر به فلک کشیده
انسانها ئ محروم
و اطفالان بی سر پناه زنده گی میکنند
شاهزاده
در قصر نشسته است
و لبخند شادی بر لب دارد
غلامان و کنیزان
همه و همه بر سر یک دسترخان جمع اند
و پیالهها ئ بلورین شراب در دست دارند
یتیمان
از شدت سرما جان میبازند
فرعون زمان
از آسمان سبد سبد هدایا به سوی آنها پرتاپ میکنند
تا آنهارا به کام مرگ بی کشانند
آدم خواران
در غارها جا ئشان در امن اند
اطفالان بی گناه بجا ئ بازی کردن با عروسک از هدیهٔ آسمانی فرعون
زمان استفاده میکنند
تا آنها ئ کی زنده مانده اند
نیز بدست فراموشی سپرده شوند
تاریخ چشمانش را بسته است
و شاهزاده برائ اطرافیانش گدائ میکنند
چراغها ئ رابطه خاموش اند
کسی نیست کی جان دادن پرنده گان را بیبنند.
ای سرنوشت
تو از من چی میخواهی
اما میدانم
وقتی کوچک بودم در دنیای عشق و مهربانی به سر میبردم
و چی زیبا بود
لحظههاای که زمین خوردن، بلند شدن،
پرواز به آسمان
و دویدن بر روی ابرها را تجربهٔ میکردم
کی اینها همهٔ و همهٔ یاد گاری از عشق است
کی تو از من گرفتی
ای سرنوشت
من آزاد آفریدهٔ شده ام
می خواهم آزاد باشم و آزاد زندگی کنم
من محکوم به رفتن نیستم
سحر با باد می گفتم حدیثی درد هایم را
که شاید کم شود بغض دلم نه آزارد گلویم را
صبور ی کن تو ای دل مدارا کن با رازت
نبیند هیچکس این ناله ای شب های تارم را
همیشه راه و رسمی عاشقی آموز ز پروانه
مباش مرغی کی ناله سر دهی هر بامداد این را
کنم هر شب دعای کز دلم بیرون رود مهرش
ولی آهسته میگویم خدایا بی اثر گردان دعا یم را
بیا غافل شو ای اسحاق از این رویایی دیوانه
چو یوسف باش در زندان منا جات کن خدایت را
تنهایی را دوست دارم زیرا بی وفا یی نیست ....
تنهایی را دوست دارم زیرا عشق دروغی در آن نیست ...
تنهایی را دوست دارم زیرا تجربه کردم ...
تنهایی را دوست دارم زیرا خدا وند هم تنهاست ¨..
تنهایی را دوست دارم زیرا ...
در کلبه تنهایی هایم در انتظار خواهم گریست و انتظار کشیدنم را پنهان خواهم کرد ...
IF YOU HAD ME ALONE... LOCKED UP IN YOUR ROOM FOR TWENTY-FOUR HOURS & I HAD TO DO WHAT EVER YOU WANTED ME TO, WHAT WOULD YOU DO WITH ME? TELL ME IN MY INBOX...CUZ ITS A SECRET...THEN SEND THIS TO ALL YOUR CONTACTS...YOU MIGHT BE SUPRISED WITH THE RESPONSES YOU GET. THEY COULD MAKE YOU LAUGH OR EVEN SMILE .. LOL.IF YOU DONT REPOST THIS YOU ARE A COWARD AND IS TOO AFRAID TO SEE WHO ACTUALLY LIKES YOU.SEND THIS TO EVERYONE
کنار سب آزیقی نیشستت را عاشقی
من اسب سوار خستگی .بی خبر از دل بستگی
ابر شدم صدا شدی شاه شدم گدا شدی
شعر شدم ، قلم شدی .عشق شدم تو غم شدی
لیلایی من دریای من . آسوده در رویای من
این لهذه در هوای تو . گم شده در صدای تو
من عاشقم مجنون تو . گم گشته در باران تو
مجنون لیلی بخبر . در کوچهای در به در
مست پریشان خراب. هر آرزو نقشه برایش
شاید کی روز عاقبت . آرام بیگررت در دل من
کنار هر سیتاریی . نشسته ابر پاریی
عاشقم
من از توار سادگی . بی خبر از دل دادگیماه شدم ابر شدی . اشک شدم صبر شدی
برف شدم آب شدی . قصه شدم خواب شدی
لیلایی من آسوده در رویایی من
این لهذه در هوایی تو . گم شده در صدای تو
من عاشقم مجنون تو . گم گشته در باران تو
مجنون لیلی به خبر . در کو چاههایی در به در
مست پریشان خراب . هر آرزو نقشه برایت
شاید کی روز عاقبت . شاید کی آرام بگره در دل من
دوستد دارم لبا لب
کنار سب آزیقی نیشستت را عاشقی
من اسب سوار خستگی .بی خبر از دل بستگی
ابر شدم صدا شدی شاه شدم گدا شدی
شعر شدم ، قلم شدی .عشق شدم تو غم شدی
لیلایی من دریای من . آسوده در رویای من
این لهذه در هوای تو . گم شده در صدای تو
من عاشقم مجنون تو . گم گشته در باران تو
مجنون لیلی بخبر . در کوچهای در به در
مست پریشان خراب. هر آرزو نقشه برایش
شاید کی روز عاقبت . آرام بیگررت در دل من
کنار هر سیتاریی . نشسته ابر پاریی
عاشقم
من از توار سادگی . بی خبر از دل دادگیماه شدم ابر شدی . اشک شدم صبر شدی
برف شدم آب شدی . قصه شدم خواب شدی
لیلایی من آسوده در رویایی من
این لهذه در هوایی تو . گم شده در صدای تو
من عاشقم مجنون تو . گم گشته در باران تو
مجنون لیلی به خبر . در کو چاههایی در به در
مست پریشان خراب . هر آرزو نقشه برایت
شاید کی روز عاقبت . شاید کی آرام بگره در دل من
دوستد دارم لبا لب
کنار سب آزیقی نیشستت را عاشقی
من اسب سوار خستگی .بی خبر از دل بستگی
ابر شدم صدا شدی شاه شدم گدا شدی
شعر شدم ، قلم شدی .عشق شدم تو غم شدی
لیلایی من دریای من . آسوده در رویای من
این لهذه در هوای تو . گم شده در صدای تو
من عاشقم مجنون تو . گم گشته در باران تو
مجنون لیلی بخبر . در کوچهای در به در
مست پریشان خراب. هر آرزو نقشه برایش
شاید کی روز عاقبت . آرام بیگررت در دل من
کنار هر سیتاریی . نشسته ابر پاریی
عاشقم
من از توار سادگی . بی خبر از دل دادگیماه شدم ابر شدی . اشک شدم صبر شدی
برف شدم آب شدی . قصه شدم خواب شدی
لیلایی من آسوده در رویایی من
این لهذه در هوایی تو . گم شده در صدای تو
من عاشقم مجنون تو . گم گشته در باران تو
مجنون لیلی به خبر . در کو چاههایی در به در
مست پریشان خراب . هر آرزو نقشه برایت
شاید کی روز عاقبت . شاید کی آرام بگره در دل من
دوستد دارم لبا لب
for all those times you stood by me see
for all the joy you be right to my life
for all truth that you made me see
for all wrong that you made right
for evry dream you made come true
for all the love I found you
I'll be forever thankful babay
you are the one who held me up
never let me fall
you are the one who saw me through tourgh it all
you were my stregth when I was weak
you were my voice when I couldn't speak
you were my eyes when I couldn't I see
you saw the best there was in me
lifted me when I couldn't reach
you give me faith , coz you belived
I'm evrything I'm because you loved me
you gave me wings and made me fly
you touched my hand I could an touch the sky
I lost my faith ,gave it back to me
you said no star was out of reach
you stood by me and I stood tall
I had your love I have it all
I.m grateful for each day you gave me
maybe I don't know that much
But I know this much is true
I was blessed because
I was loved by you
تنها شدم تنها آسوده از غمها شدم
از بس کی خوردم خون دل چون غنچه از غوغا شدم
تنها شدم تنها آسوده از غمها شدم
از بس کی خوردم خون دل چون غنچه از غوغا شدم
باز از تنهای نفس ای مرغ دل پر واز کن گلها این گلزار را
تنها شدم تنها آسوده از غمها شدم
از بس کی خوردم خون دل چون غنچه از غوغا شدم
من عا شق تنهایم خوب قدر راض خودم با نغمه
چشم به را هت دل بیادت گیریه کردم
آی سر شب تا سحر گیریه کردم گیریه کردم
سر شب تا سحر گیریه کردم گیریه کردم
سر شب تا سحر گیریه کردم گیریه کردم
به محمل میرسیدم کاروان میگذاشت میرفت
به محمل میرسیدم کاروان میگذشت میرفت
تو جان مانی جانم به فدایت روهم گذاست میرفت
چشم به را هت دل بیادت گیریه کردم
آی سر شب تا سحر گیریه کردم گیریه کردم
به پشش شب روان فریاد کردم از جفایت
به پشش شب روان فریاد کردم از جفایت
از من تو مپرس سیل سرشکم باخته پش پایید
شام به راهت دل به یادت گیریه کردم
آی سر شب تا سحر گیریه کرم گیریه کرم
من کی مدانم شبی عمرم به پایان مرسد
نوبت خاموشی من سهل و آسان مرسد
من کی میدانم کی تا سر گرم بزم و مستی ام
مرگ ویرانگر چی بی رحم و شتابان میرسد
زمان ؛۲۰۱۰ )۵ )۱۵
خدا وندا
تو خود گفتی کی در قالب شکسته خانه داری __یشکسته قالب من جانا به عهد خود و فا کن
نویسنده تقی سلطانی زمان ؛۲۰۱۰ /۵ /۱۹
